නිරුවතින් ඇවිදිමුද?

අපි කොච්චර කොල්ලන් කෙල්ලන් එක වගේ කියල හිතුවට අර ඩෙස්මන්ඩ් මොරිස් ලොක්ක කියල තියෙනව වගේ ජීව විද්‍යාත්මකව දෙගොල්ලන්ගෙ ගති පැවතුම් සිතුම් පැතුම් වල විවිධත්වයක් තියෙනව. ඒක ජීවත්වීම සහ වර්ගයා බෝ කිරීම කියන කාරනා දෙකටම ගොඩක්ම වැදගත් වෙනවා.

කොටින්ම කොල්ලෙක් දිහා කෙල්ලක් හිනා උනොත් ඒ කියන්නෙ ඒකිගෙ පොඩි හරි ඉන්ටරෙස්ට් එකක් තියෙනව කියන එක තමා කොල්ලගෙ අදහස. සමහරවිට කෙල්ල හිනා උනේ මනුස්ස කමට වෙන්න පුලුවන්, එහෙමත් නැත්නම් කොල්ලගෙ කලිසමේ සිප් එක ඇරිල හරි මොනව හරි අඩුපාඩුවකට වෙන්නත් පුලුවන්, එහෙමත් නැත්නම් ඇත්තටම ඉන්ටරෙස්ට් නිසා වෙන්නත් පුලුවන්.

අපි කැමති කෙල්ලක් කොල්ලෙක් එක්ක පාරෙ යනව නම් අපි හිතන්න කැමතියි ඒ යන්නෙ ඒ කෙල්ලගෙ සහෝදරයෙක් හරි නෑයෙක් හරි එක්ක කියල. ඒත් කෙල්ලක් නම් හුඟ වෙලාවට ඒකෙ අනිත් පැත්ත තමා හිතන්නේ. එහෙම ගත්තම හොඳට හෝ නරකට කොල්ලො හිතන්නෙ ඕනෙවටත් වඩා පොසිටිව් විදියට.

ඕකට හොඳ උදාහරණයක් තියෙනව මම ඊයෙ ශෙයා කරපු නිරුවතින් ඇවිදිමු කියන බ්ලොග් එකේ. ඒකෙ දෙවනි කොටසෙදි කෙල්ලගෙ ඇඟේ කොල්ලෙක් හැප්පෙනව. ඇත්තටම ඒක අහම්බෙන් වෙන සිද්ධියක්. තුන්වෙනි කොටසෙදි කෙල්ල ආයෙ සැරයක් ඒ කොල්ලව දකිනව. ඒත් කොල්ලට එහෙම සීන් එකක් මීටර් වෙන්නෙ නෑ.

දැන් හතර වෙනි කොටසෙදි කෙල්ල හෙන "අඳෝනා නිසදැසක්" ලියාගෙන කොල්ල ගැන කල්පනා කරනව. සැබෑ ජීවිතේදි මෙහෙම වෙන්න පුලුවන්ද? මම නම් හිතන්නෙ මේක රියලිටි එකට වඩා හින්දි ‍ෆිල්ම් එකකට ගොඩක් කිට්‍ටු සිදුවීමක් කියලයි.

ඇත්තටම මෙතෙන්දි මට පේන්නෙ අර මම කිවුව කොල්ලන් හිතන ක්‍රමය. ඒ කියන්නෙ කෙල්ල අහම්බෙන් ඇඟේ හැපුනට පස්සෙ කෙල්ල ගෙදර ගිහින් වෙන මෙලෝ මගුලක් හිතන්නෙ නැතුව තමන් ගැන හිත හිත කවි ලිය ලිය අඬ අඬ ඉන්නව කියල කොල්ලො හිතන එක. ඒ අනුව මගේ නිගමනය ඔය බ්ලොග් එකෙ කෙල්ලගෙ කොටස ලියන්නෙ අනිවාර්යෙන්ම කොල්ලෙක්.

සිරාවටම මේ පෝස්ට් එක කොල්ලන්ටවත් කෙල්ලන්ට වත් අපහාසයක් හෝ උපහාසයක් විදියට ලිවුව එකක් නෙමේ. ඒ වගේම හැමෝම මේ කියන විදියට ලේබල් කරන්නත් බෑ. ඒත් තමන් ආස්‍රය කරන අයට මේ තියරිය ඇප්ලයි කරල බැලුවොත් තේරෙයි හැමෝම නැති උනත් බහුතරයක් මෙහෙමයි කියල.

ප.ලි : සුභාශ් අය්ය කියනව වගේ මය්යොක්ක ගන්න ගියා නම් අරන් එනව මිසක් වත්තෙ හතරමායිම් අපිට වැඩක් නෑ. ඒත් මේක ලියන කෙනා මාව හොඳට දන්න කියන ගතියක් පේන නිසා මමත් ඔන්න ඔහේ ලියල දැම්මා ඕනෙ එකක් කියලා.