එහෙනම් උඹත් ගියා

මට මතක විදියට ගිය අවුරුද්දෙ මුල් හරියෙ දවසක මම දාල තිබුන පෝස්ට් එකකට බුවෙක් ආතල් කමෙන්ට් එකක් දාල තිබුනා. කමෙන්ට් එක දාපු ස්ටයිල් එකෙන් නම් "මූත් එළ කොල්ලෙක්" කියන එක තමා මුලින්ම හිතට ආවෙ. ප්‍රොෆයිල් එකට ගියාම අංකල් කෙනෙක්ගෙ ෆොටෝ එකක් තිබුනත් මට හිතුනෙ ඒක කොමියට දැම්ම පික් එකක් කියලා.

ඔය කියන බුවා හුඟක් වෙලාවට මගේ බ්ලොග් එකේ සහ මම බලන බ්ලොග් වල ආතල් කමෙන්ට් දැම්මා. ඔය අස්සෙ ඔය කියන ෆොටෝ එක තියෙන පොරක් මාව මූණුපොතේ ඇඩ් කරා. එතකොට තමා දන්නෙ මම මේ එළ කොල්ලෙක් කියල හිතපු බුවා ඇත්තටම ගත්තම එළ අංකල් කෙනෙක් කියල.

මේ එළ අංකල් ලාස්ට් රෝ එකේ බුවෙක් නිසා ඕනයා එක්කත්, බිස්නස් වැඩ නිසා අභීත එක්කත්, ගමේ වෙච්චි නිසා මාරයා එක්කත් සෑහෙන බුදු ‍ෆිට් එකක් තිබුනා. මේ තියෙන්නෙ දවසක් මම මාරයා එක්ක වෙච්ච කතා බහක්

මම : මචං, ඔබා කියන්නෙ අර ෆොටෝ එකේ ඉන්න බුවාමද බං?
මාරයා : ඔව් ඔව් මාත් එක්ක කතා බහ කරනවා
මම : ඇයි බං පොර බ්ලොග් එකක් ලියන්නෙ නැත්තෙ. කමෙන්ට් විදියට බුවා දාන කතා පට්ටනෙ
මාරයා : මම කිවුව බං ලියන්න කියල, ඒත් බුවා කැමති නෑ. උඹත් කියල බලහං

කොහොමින් කොහොම හරි 2011 සයිබර් ෆෙස්ටිවල් දවසත් ආව. එදා ගේට් එකේ රාජකාරි කරන අතරේ අභියගෙ ගෝලයෙක් වෙච්ච මාලක එක්ක මම පොඩ්ඩක් සයිඩ් එකට ගිහින් හිටියා දුමක් දාන්න. ඔන්න ටිකක් වයසක බුවෙක් එනවා අපි ඉන්න පැත්තට.

බුවා : ආ මාලක, දැන්ම වැඩ පටන් අරන් වගේ.
මාලක : ආ මම මේ ඔයා එනකම් තමා බල බල හිටියෙ
බුවා : කෝ ලයිටර් එක දීපං
මාලක : මචං, මේ උඹලගෙ බ්ලොග් ලියන බුවෙක්. මේ තමා ඔබා මාමා

ඔන්න ඔහොම තමා මම ජීවිතේ පලවෙනි සැරේට ඔබා මාමව අඳුර ගත්තෙ. ඔබා මාම එක්ක එදාම මමත් පිස්සත් ඇතුලු කීප දෙනෙක් කාර් එකක ඩිකියෙ හංගගෙන ඔබා මාම ගෙනාපු චිවාස් බෝතල් වලින් අනුමත උන එක ඇනොනිමසාගෙ පෝස්ට් එකක යනතරම් කතන්දරයක් උනා මට මතකයි. අපි හැමෝම ආදරේට "අංකල්", "මාමා", "මචං" කියන ආමන්තරන වලින් ඇමතීම කවදාවත්ම ඔබා ප්‍රශ්නයක් කර ගත්තෙ නෑ.

එදයින් පස්සෙ මට ඔබා මාමව හම්බ වෙන්නෙ 2012 සයිබර් ෆෙස්ටිවල් එකේ. ඒත් ඔබා මාම සිගරට් එකක් පත්තු කරන්න ලයිටර් එකක් හොය හොය යද්දි

ඔබා : උඹ බැන්ද කියන්නෙ ඇත්තද බං?
මම : ඔව් ඔව් මම වයිෆ් එක්ක ආවෙ
ඔබා : කෝ යකෝ ඉන්ට්‍රොඩියුස් කරල දීපං
මම : ඒක නෙමේ, කෝ මාමෙ ගෙනාපු පෙට්ටි අරක්කු
ඔබා : උඹල දන්නවනෙ බං, ලංකාවට ඇවිත් සතියෙන් ඒව ඉවරයි. ලබන පාර මොනා හරි කරමු

ඔහොම පටන් ගත්ත ඒ සුන්දර දවස ඔබා මාම ඇතුලු සුන්දර බ්ලොග් කරුවන් මැද්දෙ ඉතාම සුහදව ගෙවුනා. හුඟ දෙනෙක් ඔබා මාමව දන්න නිසා මම ආයෙ ඒ මනුස්සයා ගැන අ‍ටුවා ටීක ලියන්න යන්නෙ නෑ. ඔබා මාම දෙවියෙක්වත්, එහෙම නැත්නම් ජාතික වීරයෙක්වත් නෙමේ.

ඔබා කියන්නෙ ජීවිතේ හොඳට ගෙවපු, කාටවත් කරදරයක් නැතිව ජීවත් වුනු, තමන් වටේ ඉන්න හැමෝම එක්ක සුහදව ආශ්‍රය කරපු, කිසිම වලියකට නැති "එළ කොල්ලෙක්". දැන් ඔබා මාම අන්තිමට කමෙන්ට් කරේ කාගෙ බ්ලොග් එකේද? ඔබා මාම නැති උන එක ඉස්සෙල්ලම බුකියෙ දැම්මෙ කවුද? ඔබා මාම ගැන ලස්සනම පෝස්ටරේ ගැහුවෙ කවුද? කියන එක හොයන්න නෙමේ තියෙන්නෙ.

අපි හැමෝම කවද හරි මැරෙන මිනිස්සු. ඒ මනුස්සයා කිසිම දුකක් නොවිඳ අවසන් ගමන් ගියා. ප්‍රියයන්ගෙන් වෙන්වීම දුකක් උනත් මේක ලෝක ස්වබාවය. ඒක නිසා අර මම උඩ කිවුව වගේ ගොංකම් නොකර ඒ අපේ හිතවතා වෙනුවෙන් තමන්ගෙ ආගම සිහිපත් කරගෙන හරි එහෙමත් නැත්නම් ඊට වඩා මොකක් හරි පිංකමකට දායකවෙන එක හරි තමා මේ වෙලාවෙ අපෙන් වෙන්න ඕනෙ යුතුකම.