මගුල වෙච්චි හැටි

මම උඹත් එක්ක ඉස්සෙල්ලම කතා කරපු දවස මට හරියටම මතක නෑ. ඒත් ජීටෝක් එකේ මම උඹත් එක්ක කතා කරේ මොකක් හරි බ්ලොග් පෝස්ට් එකක් ගැන. ඊට පස්සෙ උනත් කතා කරොත් කතා කරේ මොකක් හරි වැදගත් දෙයක් ගැන විතරමයි. ඔහොම මාස ගානක් ගිහින් උඹත් ඇතුලුව අපේ උන් සෙට් එකක් හම්බ වෙන්න දවසක් දාගෙන හිටියා. ඒ ලිස්ට් එකේ මගේ නමත් තිබුනා. ඊට පස්සෙ උන කතා බහ තමා මේ.

උඹ : අඩෝ උඹ 7 එනවද?
මම : ශුවර් නෑ බං බලමු
උඹ : පිස්සු කෙලින්න එපා, වරෙං
මම : මම ආවත් වෙනසක් නෑ බං, හොඳට බීල අයිනක් අල්ලගෙන ඉන්නව
උඹ : උඹ බිවුවට කමක් නෑ, අන්තිම වෙලාව වෙනකම් ගානට බීපං. නැත්නම් මට කතා කරන්නවත් එකෙක් නැතිවෙයි
මම : බලමු. ඒක නෙමේ, උඹ දැන් එන්න පාර දන්නවද?
උඹ : හරියටම දන්නෙ නෑ බං
මම : හරි එහෙනම් එදාට එන එකෙක්ට කෝල් එකක් දීපං

කතාව ඔතනින් නතර කරල මට යන්න උනේ එදා හදිසි මීටිමක් නිසා. මම මීටිමට ගිහින් එද්දි මගේ ජීටෝක් එකේ උඹෙන් මැසේජ් ගොඩක්.

උඹ : අඩෝ එහෙනම් උඹගෙ නොම්මරේ දීපං
උඹ : යකෝ කෙල්ලක් නොම්මරේ ඉල්ලුවම දෙන්නෙ නැති එකා මොකාද?
උඹ : මොකක්ද යකෝ තොගේ ඔච්වර ආඩම්බරේ?
උඹ : හරි මට තොගේ නොම්මරේ එපා
මම : අනේ සොරි මචං, මම මීටිමක හිටියෙ. මෙන්න නොම්මරේ XXX-XXXXXX

එදා හවස මට වට්ස් ඇප් එකේ මැසේජ් එකක් එනව

"අඩෝ ‍තෝ මේ මගුලෙත් ඉන්නවද?"

නොදන්න නොම්මරයක් නිසා මම සද්ද නැතුව හිටියා. ආයෙත් මැසේජ් එකක්

"බය වෙන්න එපා යකෝ, මම මේ සමනලුන්ට වෙඩි තියන එකී"

ඔහොම පටන් ගත්ත වට්ස් ඇප් චැට් එකෙන් උඹ මගේ හිතට තදට අල්ලලා ගියා.

වට්ස් ඇප් එකේ උඹත් එක්ක හෝ ගාල කතා කරද්දි බෝඩිමේ එකෙක්

බුවා : අඩෝ කවුරු එක්කද ‍තෝ ඔය මල් කඩන්නෙ
මම : මල් නෙමේ බං, මේ යාලුවෙක්
බුවා : අනේ පලයන් යන්න තොගේ යාලුවා. බ්ලොග් සෙට් එකේද?
මම : ඔව් බං
බුවා : උඹ දැකල තියෙනවද?
මම : නෑ බං
බුවා : එහෙනම් ශුවර් කොල්ලෙක්
මම : දන්නෙ නෑ යකෝ, ‍ෆිට් එකට කතා කරනව මිසක් ඊට එහා දෙයක් නෑ

ඔහොම වට්ස් ඇප් කතා බහ යන අස්සෙ 6 වෙනිදත් ආව

උඹ : මචං උඹ හෙට එනව නේද?
මම : බලමු ශුවර් නෑ බං
උඹ : මගුලක් කතා කරන්න එපා, උඹ එච්චරට බිසිද?
මම : නෑ බං. අද රෑ බීමක්. හෙට උදේ ඇහැරෙයිද දන්නෙ නෑ
උඹ : බයිල ගහන්නෙ නැතුව වරෙන්
මම : එහෙනම් උඹ උදේ කෝල් එකක් දීල මාව ඇහැරපන්

7 උදේම මගේ ෆෝන් එකට එනව කෝල් එකක්

උඹ : අඩෝ පරයා නැගිටපන්. අද එන්නෙ නැද්ද?
මම : තෑන්ක්ස් මචං, එහෙනම් තව ටිකකින් සෙට් වෙමු

සෙට් වීමෙදි හිතුවටත් වඩා මට උඹව හිතට අල්ලලා ගියා. එතන හිටිය එවුන් මට උඹගෙ යාලුවව සෙට් කරන්න ගියත් මම ඒකට එවෙලෙම අකමැති උනේ ඒ වෙනකොටත් මට උඹ ගැන සෑහෙන පැහැදීමක් ඇති වෙලා තිබුන නිසා. ඒත් උඹ මගෙ ගැන මොනා හිතනවද කියල නම් මට කිසිම අයිඩියා එකක් තිබුනෙ නෑ.

එදා ගෙදර ගිහිල්ලත් වට්ස් ඇප් එකේ උඹත් එක්ක කතා කරල තමා නිදා ගන්න ගියේ. ඊට පහුවෙනිද මට පට්ටම බිසි දවසක් උන නිසා මට උඹත් එක්ක චැට් කරන්න උනේ නෑ. ඒ අස්සේ හවස ඔ‍ෆිස් එකේ එවුන් ‍ෆිල්ම් එකක් බලන්න යන්න දාගෙන. ‍ෆිල්ම් එක ඉවර වෙලා එලියට ආවම බෝඩිමේ බුවා

බුවා : අඩෝ අද කොහෙ හරි යමු
මම : කොහේ යන්නද බං
බුවා : ක්ලබිං යමු බං
මම : මට නම් අද බෑ බං
බුවා : අද මගේ බර්ත් ඩේ එක බං, අදවත් මාත් එක්ක බොන්න වරෙන්
මම : හරි එහෙනම් නාවින්නෙ යමු. මම බියර් බොන්නම්, උඹ ඕනෙ දෙයක් බීපං

කිවුව විදියටම නාවින්නෙ යන අස්සෙ වට්ස් ඇප් එකේ උඹගෙන් මැසේජ් එකක්. එතනින් එහා දිගටම උඹ එක්ක චැට් එකේ තමා මම හිටියෙ. බෝඩිමේ එකත් බෝතලේකට සෙට් උන නිසා ඌට මම චැට් එකේ ඉන්න එක ගානක් උනේ නෑ. ඔය ඔක්කොම අස්සෙ මගේ ෆෝන් එකේ බැටරි බැස්සා. දැන් ඉතිං පුක දීපංකෝ.

ආයෙ හෙවිල්ලක් බැලිල්ලක් නෑ, කෙලින්ම ලැප ගත්තා බාර් එකේ මේසෙ උඩට, ගහගත්තා යූඑස්බී චාජර් එක. ආයෙත් චැට් එකේ. මේ වෙනකොට කතා බහ ටිකක් විතර සෑහෙන්න යාලුකමකට එහා වගේ යන ගතියක් තිබුනා. ඒ අස්සෙ මල හු**යි පාං පෙත්තයි කිවුවලු. ඩයලොග් කාරයා ෆෝන් කනෙක්ශන් එක කපලා.

හොඳ වෙලාවට එතකොටත් 10 ට විතර. එහෙම්ම දිවුවා විජේරාම කාගිල්ස් එකට. බිල ගෙවල එන්න විනාඩි 5ක් වත් ගියේ නැති තරම්. මම පස්සෙ දවසක කියනකම් උඹ දැනගෙන හිටියෙත් නෑ එදා මේ වගේ පට්ට චාටරයක් කාල තමා උඹත් එක්ක කතා කරේ කියල.

මම උඹෙන්වත් උඹ මගෙන්වත් හැමෝම අහන ප්‍රශ්නෙ නො ඇහුවට උඹට මාවත් මට උඹවත් සිරාවටම ප්ලග් වෙන නිසා මම හිතන්නෙ යාලුකම ඊට එහා ගිය සම්බන්දෙකට පෙරලුනේ. දැන් ලව් වගේ ඒත් කියල නෑ. පලවෙනියට එලියට යන්නත් ප්ලෑන් කරගත්තා.

එදා ෆෝන් එකෙන්

උඹ : උඹ පොලු තියෙන්නෙ නැතුව ලන්ච් වලට එනව නේද?
මම : අනිවා එනව. මට පාරෙ වේලෙන්න බෑ වෙලාවට වරෙන්
උඹ : එද්දි උඹ මට මොනාද ගේන්නෙ
මම : මොකක් හරි ලබ්බක් උස්සන් එන්නම්
උඹ : මොකක් හරි ගේන්න එපා බං, මලක් ගෙනෙං
මම : යකෝ හොයා ගන්න පුලුවන් උනොත් ගේන්නම්
උඹ : යකෝ උඹට මලක් හොයා ගන්න බැරිද?
මම : මේ හදිසියේ කොහොම හොයන්නද බං, මම පොඩ්ඩක් හොයල බලන්නම්
උඹ : යකෝ ඔය පැත්තෙ ෆ්ලවර් ශොප් එකක් නැද්ද?
මම : හුටා උඹ ඒව ගැන්ද කිවුවේ

ඊට පස්සෙ ෆස්ට් ඩේට් එකේ වෙච්ච දේවල් නම් ඉතින් රටම දන්නවනෙ. ඊට පස්සෙ මල් කැඩුවා හම්බ උනා. ප්‍රශ්න කෝටියක් මැද ඒ හැම එකකටම මූන දීගෙන හිටියා. උඹත් මමත් මහා ලොකු වෙඩිං ගැන හීන නැති උන් නිසා සද්ද නැතුවම කසාද බැඳල වෙනම පදිංචියට ගියා.

උඹට කෑම වේලක් කන්න තියෙන සල්ලි වලින් පාරෙ වැටිල ඉන්න බල්ලෙක්ට කෑම එකක් අරන් දීල උඹ නොකා ඉන්න ජාතියෙ එකියක්. උඹ කාටවත් නොකිය අනන්ත එහෙම කරපු බවත් මම දන්නවා.  මැරෙන්න වැටිල ඉන්න සත්තු කීදෙනෙක් නම් උඹ සාත්තු කරල ගොඩ ගන්න ඇද්ද? ලේන් එකේම ඉන්න බල්ලන්ට බත් උයාගෙන උඹ උන් හොය හොය කෑම බෙද බෙද යනව මට තාම මතකයි. මම උඹ වගේ එහෙම සිරා නැති උනත් මට උඹ ගැන ආඩම්බරයි.

උඹ ප්‍රශ්න දාහක් මැද ජීවත් උනත් උඹ කවදාවත් ඒ ප්‍රශ්න අනිත් මිනිස්සුන්ට ප්‍රශ්නයක් වෙන්න දෙන්නෙ නෑ. ඒත් මගේ බ්‍රේක් නැති කට නිසා උඹට දුක හිතුන වාර අනන්තයි. ඒ ගැන නම් මම අනන්තවත් දුක් වෙනව. ඒත් මම කවුද කියල තේරුම් අරගෙන ඉන්න පුලුවන් උඹ වගේ එකියක් ලැබුන එක නම් ඇත්තටම වාසනාවක්. එදත් අදත් හෙටත් ජීවිතේ ගත්ත තීරණ වලින් දෙසැරයක් හිතන්න නැති හොඳම තීරණේ උඹ.